Badr Shaker Al-Sayab (24 december 1926-1964 ) is een zeer beroemde Irakeze dichter, geboren in het dorp Jekor, 45 minuten ten Zuid-Oosten van Basra. Jekor ligt aan Shat al Arab (rivier waar eufraat en tigris samenvloeien). 

Al-Sayab ging naar de ‘Abu Sulaiman’ basisschool en daarna naar de ‘Mahmudiyah’ en was van de lagere school af in 1938. Hij zat op de middelbare school in Basra tussen 1938 en 1943. Daarna verhuisde hij naar Bagdad en studeerde op de docenten hogeschool in 1943 tot 1948, hij studeerde eerst Arabische taal en cultuur en daarna Engelse taal en cultuur, omdat er meer werkgelegenheid was voor docenten Engels. Door middel van deze studie had hij de kans gehad om kennis te maken met de Engelse literatuur.

De poëzie in zijn beginjaren was gekenmerkt door de romantiek. Daarna was hij onder de indruk van andere dichters en in 1947 ging hij meer richting de politiek. Zijn interesse in de humanitaire problemen bleef bestaan en dat vermengde hij met invloeden uit de engelse literatuur in zijn dichtbundel ‘’Bloemen en mythen’’. Daarmee deed hij zijn eerste pogingen in de categorie van het vrije vers. Sommige critici vinden dat zijn gedicht ‘'Was het liefde? ‘’ de eerste tekst is in een moderne vorm van de Arabische poëzie. De discussie bestaat nog steeds tot op het heden toe met betrekking tot het leiderschap tussen hem en ‘’Nazik Al-Malaika’’ in de moderne Arabische poëzie, en vervolgens tussen hen en dichters  ’’Hazl Taqa’’ en ‘’ Al-Bayati’’ .

In de jaren vijftig de was de poëzie van Al- Sayab gewijd aan deze nieuwe stijl en toen schreef hij "Wapens en kinderen" , "Blinde prostituee" en "het Graf graver" dichtbundels die maatschappelijke vraagstukken bespreken op een poëtische manier. Met het begin van de jaren zestig publiceerde Al-Sayab zijn dichtbundel  "het Regen lied", die de erkenning was van de definitieve en de meest geschikte vorm voor de toekomstige generaties dichters. Al-Sayab nam het voortouw dankzij zijn poëtische stroom waarmee hij zijn doeleinden bereikte, alsook om de manier waarop hij legendarische poëzie schreef in de Arabische poëzie door oude legendes van Babylon en het Griekse rijk in zijn gedichten te laten ontwaken. Hij creërde zijn eigen symbolen, later bekend als typisch Al-Sayab in poëzie : regen, juli, Ishtar, Jekor , zijn dorp die hij vereeuwigde.

In de  tussenliggende jaren werd bekend dat Al-Sayab in strijd was met zijn ziekte, maar zijn poëtische prestaties  werden er niet minder door. Er begonnen nieuwe elementen te verschijnen in zijn poëzie. De symbolen van de regen en juli uit  "het Regen lied"  veranderde hij in deceptie en de klaagzangen uit zijn dichtbundel  ''verdronken tempel" en later  dook Al-Sayab in zijn zelf-biografie en schreef " het huis van lijfeigenen" en " de Enkelbandjes van de dochter van Chalabi."

Al-Sayab ging veel reizen in de laatste periode van zijn leven, voor een groot deel om de medicatie, alsmede om een aantal literaire conferenties bij te wonen. Hij schreef in overvloed tijdens zijn reizen, het kan komen door zijn diepgewortelde besef dat  het einde naderende. Hij is gestorven in 1964 in ‘’Al-Amiri’’  ziekenhuis in Koeweit, hij was 38 jaar geworden. Zijn lichaam werd naar Basra gebracht en werd begraven in het begraafplaats van ‘’ Hasan al-Basri’’ in Al- Zubayr.  Hiermee verloor Irak en de poëziewereld een legende in de nabije poëzie geschiedenis. Zijn gedicht ''het Regen lied'' is hier in het engels te lezen.